Француз шарқшунослик мактаблари ва уларнинг тадқиқот объектлари
##semicolon##
https://doi.org/10.66803/2024.1.17##semicolon##
шарқшунослик,##common.commaListSeparator## Франция,##common.commaListSeparator## хитойшунослик,##common.commaListSeparator## мисршунослик,##common.commaListSeparator## араб тили,##common.commaListSeparator## форс тили,##common.commaListSeparator## турк тили,##common.commaListSeparator## Европа, Шарқ,##common.commaListSeparator## Осиё,##common.commaListSeparator## Шарқ тиллари.##article.abstract##
Ушбу мақолада Францияда шарқшуносликнинг пайдо бўлиши,
шарқшунослик мактаблари ва уларнинг тадқиқот объектлари ҳақида сўз боради. Францияда шарқшунослик ХVII асрдан бошлаб фан йўналиши
сифатида ривожланди. Илк шарқшунослик мактабларидан Франция
коллежи, Шарқ тиллари мактаби, Ёшлар тил мактаби каби мактабларда
етишиб чиққан шарқшунослар мамлакатда ушбу фан йўналишининг
ривожига улкан ҳисса қўшди. Араб, форс, турк, сурёний, иброний,
арман, хитой тиллари билан бир қаторда, ушбу тили ўрганилаётган
мамлакатлар тарихи, маданияти, географияси, этнографияси,
антропологияси ҳақида кўплаб тадқиқотлар амалга оширилди.
Шарқшуносликнинг географик ҳудудига қарайдиган бўлсак, Ўртаер
денгизидан Япониягача бўлган ҳудудни қамраб олувчи минтақа ҳақида
француз шарқшунослари илмий асарлар ёзди. Франция шарқшунослиги
ҳам қанчалик равнақ топган бўлмасин, танқидлардан холи эмас. Бунинг
сабаби эса шарқшуносликнинг колониал сиёсатга хизмат
қилганлигидадир. Бу сиёсат натижасида пайдо бўлган фан бўлишига
қарамасдан, Франция шарқшунослиги жаҳон илм-фанида ўз ўрнига эга
бўлиб келмоқда.
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##submission.citations##
Фойдаланилган адабиётлар
Alsaid M. L’image de l’Orient chez quelques écrivains français:
Lamartine, Nerval, Barrès et Benoit. Naissance, évolution et déclin d’un
mythe orientaliste de l’ère coloniale. Lyon, 2009.
Bazin L. L'École des Langues orientales et l'Académie des Inscriptions
et Belles-Lettres // Comptes rendus des séances de l'Académie des
Inscriptions et Belles-Lettres, 139ᵉ année, 1995. №4. Рр. 983–996.
Casanova Paul, L’enseignement de l’arabe au Collège de France, Paris. 1910.
Clémentin-Ojha C. Les ethnologies de l'École française d'ExtrêmeOrient // Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et
Belles-Lettres, 2000. №4. Рр. 1507–1513.
Dehérain H. Les établissements d’enseignement et de recherche de
l’Orientalisme à Paris // Revue internationale de l'enseignement, Paris.
Tome 93, 1939. Рp. 125–148.
Dehérain H. Talleyrand et les chaires de langue turque et persane au
Collège de France en 1805, Journal des Savants, 1917.
Démielville P. News of the profession organisation of East Asian studies
in France // The Journal of Asian Studies, Cambridge. 1958. vol. XVIII.
Pр.163–180.
Dupont-Ferrier G. Mémoire justificatif sur les jeunes des langues ou
“Arméniens” à Louis-le-Grand 1669–1823 // Du Collège de Clermont au
Lycée Louis-le-Grand (1563–1920), Paris, tome 3, 1925. Рр. 347–448.
Girard A. Le Christianisme oriental (XVIIe–XVIIIe siècles). Essor de
l’orientalisme catholique en Europe et construction des identités
confessionnelles au Proche-Orient, thèse de doctorat de l’École pratique
des hautes études, Paris, 2011.
Ibrahim A (Minia). L’orientalisme français: définition et histoire //
Promptus, Würzburg. 2017, № 3. Рр. 127–145.
L.Finot L. Historique de la Société Asiatique. Le livre du centenaire
(1822–1922). Paris, 1922.
Laurens H. L’orientalisme français: un parcours historique // PENSER
L'ORIENT: Traditions et actualité des orientalismes français et allemand.
Р., Beyrouth. 2004. Рр. 103–128.
Le Collège de France. Quelques données sur son histoire et son caractère
propre // L’Annuaire du Collège de France, Paris. //
https://journals.openedition.org/annuaire-cdf/126#tocto2n5
Pasquel-Rageau C. Bulletin d’information de l’Association des
Bibliothécaires Français. Paris. 1989. №142.
Said E. Orientalism, New York, Pantheon, 1978.
Saint-Martin A-J. Notice sur le voyage littéraire de M. Schulz en
Orient et sur les découvertes qu'il a faites récemment dans les ruines de
la ville de Sémiramis en Arménie // Nouveau Journal Asiatique,
septembre 1828. Рр. 161–188.
http://www.inalco.fr/departement/eurasie
http://www.inalco.fr/institut/presentation/histoire
https://aibl.fr/societe-asiatique/histoire/deux-siecles-dorientalisme/
https://fr.wikipedia.org/wiki/%C3%89cole_fran%C3%A7aise_d%27Ex
tr%C3%AAme-Orient
https://fr.wikipedia.org/wiki/Commission_des_sciences_et_des_arts
https://fr.wikipedia.org/wiki/Courier_de_l%27%C3%89gypte
https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/cb327543805/date
https://qomus.info/encyclopedia/cat-sh/sharqshunoslik-uz/
##submission.downloads##
##submissions.published##
##issue.issue##
##section.section##
##submission.license##
##submission.copyrightStatement##
##submission.license.cc.by4.footer##Ushbu asar Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) litsenziyasi asosida tarqatiladi. Manba ko'rsatilgan holda erkin foydalanish va moslashtirishga ruxsat etiladi.